Controle

In control

Fotoverhaal van het jaar Zilveren camera 2009
Photostory of the year 2009 at Dutch Zilveren Camera Award.

In juli 2007 kreeg fotografe Emilie  Hudig voor de tweede keer de ziekte van Hodgkin. Na dertien jaar ‘schoon’ te zijn geweest bleek dat de ziekte terug was. Hudig was 34 jaar, getrouwd en moeder van een zoon van tien maanden. In de serie Controle heeft zij haar ziekteproces vastgelegd.

In het dagelijks leven is Hudig documentair fotograaf en toen ze met de behandeling in het Amsterdamse VU ziekenhuis begon, kocht ze een kleine analoge camera die ze overal mee naartoe nam. Hudig gebruikte de camera om  een fotografisch dagboek  bij te houden  van haar leven tijdens de behandeling. Het fotograferen gaf haar het gevoel dat ze niet alles van haar normale leven hoefde op te geven. Ook had het fotograferen grote invloed op de sfeer in het ziekenhuis en verlichtte het de angst. 

De serie over Hudig’s ziekbed is persoonlijk en nietsontziend. De manier waarop het verhaal is verteld is documentair, maar ook artistiek en associatief. Mede door dit project over haar eigen leven, ontdekte Hudig dat fotografie voor haar steeds meer te maken heeft met kwetsbaarheid en vergankelijkheid. 

In 2007 won Hudig met een ander project The Photo Academy Award en daarmee ook een tentoonstelling in Foam_3h.

Het gelijknamige boek Controle, verscheen gelijktijdig met de tentoonstelling.
Januari 2010 won Hudig met haar boek een prijs bij de Zilveren camera 2009: fotoverhaal van het jaar 2009. 

Uit het Juryrapport:
Het boek past geheel in het gedroomde scenario dat de stichting Zilveren Camera zich voorstelt, zoals op haar site wordt verwoord: ‘De winnende productie is een sterk verhaal met diepgang, gebaseerd op visuele onderzoeksjournalistiek en van een omvang die recht doet aan het belang van het behandelde onderwerp.’

English:
In July 2007, Hudig was diagnosed with Hodgkin's Disease for the second time. After having been 'clean' for 13 years, the illness appeared to have returned. Hudig was 34 years old, married and the mother of a ten-month-old son. 

In the series Control Hudig has recorded the process of her illness in an extremely personal way. 
In her everyday life, Hudig is a documentary photographer and when she started treatment at the Amsterdam VU hospital, she bought a small analogue camera that she took with her everywhere. 

Hudig used the camera as a photographic diary to express her feelings during her treatment. Taking photographs gave her the feeling that she did not have to give up everything from her normal life. It also had a significant impact on the atmosphere in the hospital and reduced the fear. 

The series about Hudig's sick bed is personal and uncompromising. The way in which the story is told is documentary, but also artistic and associative. As a result of this project about her own life, Hudig discovered that for her, photography is increasingly about vulnerability and transience. In 2007, Hudig won The Photo Academy Award for another project and with it an exhibition in Foam_3h.

Photostory of the year 2009 at Dutch Zilveren Camera Award.